Προς
Την Επιστήμη
Λεωφόρος προόδου Ενταύθα (γη).

Λαμβάνω την τιμή να παρακαλέσω υμάς
όπως ευαρεστούμενοι,
κρατήστε τη σελήνη στα εργαστήρια
—  άλλωστε
εγώ μ' αυτήν ποτέ δεν είχα σχέσεις  —
Αφήστε μου όμως το φεγγάρι.
—  το φεγγάρι μου  —
ηλιοτρόπι να το στείλω στην αγάπη.
Στο γέρο ναυτικό που πιά ξεμπάρκαρε
πλοίο,
τις θύμησές του ν’ αρμενίζει.
Χρυσόσκονη στα τζάμια του παράθυρου
μιας κλινικής
που ο πόνος ξαγρυπνάει...
Και στα μικρά παιδιά φανάρι
—  το φεγγάρι τους  —
τη στράτα να φωτίζει του σκολειού τους.

Ευελπιστών
Υμέτερος
Ο άνθρωπος
Οδός πραγματικότητας κι ονείρου.

(ΧΔ)