Σχετικά με τον Άγιο Γεώργιο, ο απόστρατος Σερβαίος στρατηγός γράφει στην ιστοσελίδα servou.gr, του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίαςι:
"Ο Άγιος Γεώργιος".
"Ο Άγιος Γεώργιος, είναι ένας από τους λαοφιλέστερους Αγίους της Εκκλησίας μας. Καταγόταν από την Καππαδοκία. Γεννήθηκε το 280 μ. Χ. και ήταν ανώτατος Αξιωματικός του Ρωμαϊκού στρατού, διακρίθηκε για την Χριστιανική του πίστη. Μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Διοκλητιανού το έτος 305 μ.Χ.
Άγιος της Ορθόδοξης, της Καθολικής, της Αγγλικανικής Εκκλησίας.
Προστάτης Άγιος της Μόσχας, της Αραγονίας, της Γεωργίας, της Καταλονίας, των Ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης.
Προστάτης του Στρατού Ξηράς.
Στην εορτή του σ' όλες τις Μονάδες τελείται δοξολογία και Προσκλητήριο των υπέρ Πατρίδος πεσόντων Αξιωματικών και Οπλιτών της δυνάμεώς τους.
Στις Μονάδες που υπηρετούσαν οι Σερβαίοι Ήρωες, εκφωνούνται τα ονόματά τους και αποδίδονται οι προβλεπόμενες τιμές.
Των Σερβαίων Ηρώων που ενώ τα ονόματα τους είναι γραμμένα με ανεξίτηλα γράμματα στις χρυσές σελίδες της ιστορίας της πατρίδας και αποδίδονται κατ' έτος οι κεκανονισμένες τιμές, στην γενέτειρα υπάρχει μια αδικαιολόγητη διστακτικότητα.
Η αναγραφή των ονομάτων των ΗΡΩΩΝ, σε περίοπτη θέση, είναι μια εκκρεμότητα η οποία πρέπει να διορθωθεί. Η επιμνημόσυνη δέηση, η κατάθεση Στεφάνου, το προσκλητήριο πεσόντων, δεν επαφίεται εις την κρίση κανενός, αλλ' είναι καθήκον, υποχρέωση των δημόσιων λειτουργών, όπως προβλέπεται από τους ισχύοντας νόμους και τις λοιπές σχετικές διατάξεις.
Θα μπορούσε να καθιερωθεί η 10 Μαΐου, ή η εορτή του Αγίου Γεωργίου, τοπική επέτειος της επικής μάχης του Σέρβου, να τελείται Δοξολογία, κατάθεση στεφάνου και να αποδίδονται οι επιβεβλημένες τιμές στους υπέρ Πατρίδος πεσόντας Σερβαίους κατά τα κεκανονισμένα[2].
Απολυτίκιον:
"Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής
και των πτωχών υπερασπιστής,
ασθενούντων ιατρός,
βασιλέων υπέρμαχος,
Τροπαιοφόρε, Μεγαλομάρτυς Γεώργιε,
πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ,
σωθήναι τας ψυχάς ημών".
Σχετικό κείμενο με τον εορτασμό του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Σέρβου είναι και το παρακάτω:
Του Αγωργιού ...την άλλη μέρα, στο συνοικισμό Σφυρίδα του χωριού μας
Από το face book του Νίκου Στρίκου.
Στον προσωπικό του blog o παραπάνω πατριώτης, γράφει λίγα εξαιρετικά λόγια, σχετικά με το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου στο συνοικισμό "Σφυρίδα" του χωριού μας Σέρβου, όπως γινόταν τα παλιότερα χρόνια:
"... Σαν αύριο το πανηγύρι στη Σφυρίδα, μεγάλη χαρά, πιτσιρίκια.
Tην επόμενη μέρα ψάχναμε στα σκουπίδια, που άφηναν οι έμποροι [Βέργος, Λιατσόπουλος, Μπόρας κ.λ.π.] για να βρούμε καμιά καραμέλα, καμιά δραχμή.
Σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουν ούτε τα ερείπια Του. Η εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο.
Βοήθειά μας Άγιε μας Γεώργιε, δώσε φώτιση σε εμάς και σε όλο τον κόσμο..."
Με ανάγλυφο τρόπο ο Νίκος παρουσιάζει ένα από τα πολλά κομμάτια της θρησκευτικής ιστορίας του Τόπου μας, που σε πολλούς από εμάς φέρνει πολύ πολύ κοντά στη μνήμη μας, ευχάριστες παιδικές πανηγυριώτικες αναμνήσεις.
Για τους νεότερους πατριώτες, που δεν έχουν ανάλογες γνώσεις και αναμνήσεις από τα πανηγύρια στο χωριό, θυμίζουμε πως ο συνοικισμός «Σφυρίδα» βρίσκεται ανατολικά, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα πριν φτάσουμε στο χωριό (εκεί βρίσκεται και η πηγή της κοκκινόβρυσης, που υδρεύεται το πάνω χωριό). Είναι περί τα τετρακόσια μέτρα στην κατωφέρεια του δρόμου, δεξιά όπως κοιτάζουμε από το χωριό. Στην περιοχή ζούσαν μέχρι μερικά χρόνια «Κουτσαντραίοι και Στρικαίοι», που ασχολιόντουσαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, και είχαν αρκετά «ποτιστικά», αφού υπήρχαν πάρα πολλά νερά. Σήμερα δεν κατοικεί κάποιος εκεί.
Αρκετοί πατριώτες θα έχουν να διηγηθούν ανάλογες αναμνήσεις, με αυτή του Νίκου, για διάφορα πανηγύρια του χωριού (και όχι μόνο) και καλό θα είναι να καταχωρηθούν οι γνώσεις τους στην ιστοσελίδα μας. Έτσι θα συγκεντρωθούν όσο γίνεται περισσότερα «κομμάτια του πάζλ», της θρησκευτικής ιστορίας του Τόπου μας και θα αφήσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, στις επόμενες γενιές πατριωτών. Είναι χρέος όλων μας.
Χ. Ι. Μαραγκός
