Ο μουσικός διαγωνισμός μετά από μια χρονιά απουσίας, επιστρέφει δυναμικά στα Λαγκάδια. Το Σάββατο, 25 Ιουλίου 2026, στις 8 το βράδυ, η καρδιά της ελληνικής παράδοσης θα χτυπήσει ξανά δυνατά στη Γορτυνία, στον 52ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού και Μουσικής, τον μακροβιότερο και πιο αγαπημένο θεσμό του ελληνικού δημοτικού τραγουδιού.

Ο Διαγωνισμός διοργανώνεται από τον Δήμο Γορτυνίας, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Πελοποννήσου, υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και με Χορηγό Επικοινωνίας την ΕΡΤ.

Όλα ξεκίνησαν πριν από περισσότερο από μισό αιώνα, όταν ο αείμνηστος Λαγκαδινός λογοτέχνης Χρήστος Γ. Νικήτας – Στρατολάτης (1916-1992) οραματίστηκε έναν διαγωνισμό που θα κρατούσε ζωντανή την ελληνική μουσική παράδοση. Το όραμά του έγινε πραγματικότητα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, ο Διαγωνισμός συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για κάθε ερασιτέχνη καλλιτέχνη που αγαπά το δημοτικό τραγούδι.

Η αξιολόγηση των διαγωνιζόμενων ανατέθηκε σε μια Κριτική Επιτροπή που αποτελείται από ονόματα-θεσμούς του χώρου:
Πρόεδρος της Επιτροπής είναι ο Δρ Ιωάννης Πλεμμένος, Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής της Ελλάδος στο Διεθνές Συμβούλιο Παραδοσιακής Μουσικής και Χορού.

Δίπλα του, τέσσερις ακόμα έγκριτοι κριτές: Ο Παναγιώτης Αγγελακόπουλος, χημικός και μουσικός, ερμηνευτής δημοτικού τραγουδιού και Πρόεδρος της Παγγορτυνιακής Ένωσης.
 Ο Διονύσης Μαλλούχος, πιανίστας, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ωδείου Φίλιππος Νάκας και παραγωγός του Τρίτου Προγράμματος της ΕΡΤ.
Η Κατερίνα Παπαδοπούλου, ερμηνεύτρια και υπεύθυνη της θρυλικής Χορωδίας «Δόμνα Σαμίου» αλλά και της Χορωδίας «Καλλιστώ» του Λυκείου των Ελληνίδων Καλαμάτας. Και ο Γιώργος Τσαμπράς, δημοσιογράφος, μουσικογράφος και παραγωγός μουσικών εκπομπών της ΕΡΤ.

Οι διαγωνιζόμενοι θα έχουν την τιμή να συνοδευτούν από πέντε διακεκριμένους δεξιοτέχνες μουσικούς και έγκριτους δασκάλους των ελληνικών λαϊκών μουσικών οργάνων. Συμπράττουν (με αλφαβητική σειρά): Μανώλης Δημούδης στα κρουστά, Κωνσταντίνος Κίκιλης στο βιολί, Τιμολέοντας Ντέμος στο κλαρίνο, Γιώργος Παππάς στο λαούτο και το ταμπουρά, και η Ιωάννα Ρήγα στο σαντούρι.
Μαζί τους, κάθε τραγούδι παίρνει ζωή.

Την καλλιτεχνική διεύθυνση του 52ου Διαγωνισμού ανέλαβε ο Βασίλης Ι. Οικονόμου, μουσικός, εκπαιδευτικός και ερευνητής της ελληνικής μουσικής λαογραφίας. Ο κος Οικονόμου δεν είναι άγνωστος στον θεσμό  αλλά ως ένας βαθύτατος γνώστης του χώρου, έχει συνεργαστεί επανειλημμένως με τον πρώην Δήμο Λαγκαδίων και τον Δήμο Γορτυνίας, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναδιοργάνωση και την ποιοτική ανάπτυξη τού μοναδικού αυτού μουσικού θεσμού.

Ο Δήμαρχος Γορτυνίας, Ευστάθιος Κούλης, σε δηλώσεις του, δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του: «Πέρσι μας έλειψε, αλλά φέτος επιστρέφουμε πιο δυνατοί από ποτέ. Αυτός ο Διαγωνισμός είναι η ψυχή μας, η ταυτότητά μας. Είναι πάνω από μισός αιώνας ζωντανής ιστορίας και δεν πρόκειται να τον αφήσουμε να σβήσει. Καλώ όλους, νέους και μεγάλους, καλλιτέχνες και κοινό, να έρθουν στα Λαγκάδια να ζήσουν μαζί μας αυτή τη μεγάλη γιορτή της παράδοσης που συναντά το μέλλον.»

Τα Λαγκάδια θα ντυθούν γιορτινά για να υποδεχτούν τους καλλιτέχνες και το κοινό που θα ταξιδέψει από κάθε γωνιά της Ελλάδας για τον Μεγάλο Τελικό θα λάβει χώρα στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Αγίας Παρασκευής Λαγκαδίων, το Σάββατο, 27 Ιουλίου 2024 στις 20:00μ.μ.

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή.
Η Γορτυνία σας περιμένει.
Ραντεβού στα Λαγκάδια.

Θοδωρή Γ. Τρουπή (Γκράβαρη)

Άποψη του Αρτοζήνου από ΒΔ (από το δρόμο Λευκοχώρι-Λαγκάδια)

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950, πριν αρχίσει η ερήμωση της υπαίθρου με την ανάπτυξη της αστυφιλίας, οι κάτοικοι του χωριού επιβίωναν στηριζόμενοι στην πρωτόγονη αγροτική οικονομία και κτηνοτροφία.

Συμπληρωματικά ασχολιόντουσαν στις μαστοροδουλειές, όπως του κτίστη, του τσαγκάρη, του σιδερά, του πραματευτή κ.α.

Γεώργιος Ι. Δημόπουλος

Το φτωχικό, γαλήνιο χωριουδάκι

με την παράξενη θολή ομορφιά

κι’ ένα σταχτί κουκλίστικο σπιτάκι,

χαράχτηκε στη σκέψη μου βαθιά.

             ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ

                                Εκεί όπου όλοι θρηνούν,

                                 Δεν ακούγεται ο θρήνος,

                                     ANTONIO PORCHIA

                                                                                                        ..............................................................

Εν αρχή ην η λύπη

κι ένα τεράστιο στόμα

που ουρλιάζει το χρόνο.

Ύστερα εμφανίστηκαν

κάτι απροσάρμοστα πουλιά

οι ερωβιοί, που ζούσαν μόνο με έρωτα

Γ. Δ. Βέργος 

«Κλέφτης» σταφυλιών.

Πλησίαζε η εποχή του τρύγου.

Ήταν Κυριακή πρωί και αφού ο Λιας (τυχαίο όνομα) εκκλησιάστηκε, πήρε στη συνέχεια το δρόμο για το αμπέλι του στην κάπελη, να δει αν έγιναν τα σταφύλια και πότε θα τρυγήσει.

Μπαίνοντας όμως στο αμπέλι τι να ιδεί: Αρκετά κλήματα σπασμένα, σταφύλια κάτω πατημένα, και πολλά αποτυπώματα από παπούτσια (την προηγούμενη μέρα είχε βρέξει και το χώμα ήταν λασπερό).

Στενοχωρήθηκε, θύμωσε, αγρίεψε και άρχισε να μονολογεί.

Που θα μου πας, θα σε βρω και τότε θα τα πούμε.

Ηλία Θ. Χειμώνα ιατρού-υποπτεράρχου ε.α. (1945-2010)

Καλοκαίρι 1957.

 Μόλις είχα τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο και είχα δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων. Τότε δεν ήταν ακόμη υποχρεωτική η δωδεκαετής εκπαίδευση και για να γίνει κανείς δεκτός στο Γυμνάσιο (εξατάξιο τότε) έπρεπε να πετύχει στις εξετάσεις που γίνονταν τον Ιούνιο. Είχαμε θερίσει, είχαμε μαζέψει τα αλώνια και τα μπουλούκια ήταν έτοιμα να φύγουν για μαστοριά, το Αυγουστιάτικο ταξίδι.

«Για να ιδείς» μου είπε, «πως βγαίνουν τα λεφτά και να διαβάζεις».