🌿 Το πανηγύρι στου Σέρβου επιστρέφει! 🌿
Την Παρασκευή 14 Αυγούστου, σας περιμένουμε στην πλατεία του χωριού για μια βραδιά γεμάτη παράδοση, μουσική, χορό και γλέντι!
🎶 Ζωντανή μουσική με το συγκρότημα «Δωρικός Ρυθμός»
🕘 Ώρα έναρξης: 21:00
Ελάτε να ανταμώσουμε, να χορέψουμε και να κρατήσουμε ζωντανό το πανηγύρι του χωριού μας.
Ραντεβού στην πλατεία! Σας περιμένουμε όλους!
Με την Ιστοσελίδα μας αυτή επιδιώκουμε να έχουμε μια σύγχρονη και άμεση επικοινωνία με τους συμπατριώτες μας Σερβαίους, όπου γης, καθώς και με τους πολλούς και αγαπητούς φίλους του χωριού μας.
Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση.
Την Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011, στο γραφικό Εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, στην ομώνυμη περιοχή, έγινε πανηγυρική θεία λειτουργία, χοροστατούντος του πανοσιολογιότατου αρχιμανδρίτη πατρός Ευμενίου, την οποία παρακολούθησαν πολλοί συμπατριώτες μας. Έγινε αρτοκλασία και εψάλη τρισάγιο για δεύτερη χρονιά υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του εκλιπόντος πατριώτη μας Θ. Κ. Τρουπή, πρωτεργάτη της αναστήλωσης του ναού, και του τέως προέδρου του Συλλόγου μας αειμνήστου Ηλία Χειμώνα.
Μετά τη θεία λειτουργία και στον ειδικά προς τούτο διαμορφωμένο χώρο προσφέρθηκε ψητή γουρουνοπούλα και άλλα εδέσματα που ετοίμασαν κυρίες των οποίων οι σύζυγοι εόρταζαν την ονομαστική γιορτή τους.
Ακολούθησε κάτω από τη σκιά της πρόχειρης τέντας, χορός και τραγούδια.
Θοδωρή Γ. Τρουπή (Γκράβαρη)
 |
| Άποψη του Αρτοζήνου από ΒΔ (από το δρόμο Λευκοχώρι-Λαγκάδια) |
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950, πριν αρχίσει η ερήμωση της υπαίθρου με την ανάπτυξη της αστυφιλίας, οι κάτοικοι του χωριού επιβίωναν στηριζόμενοι στην πρωτόγονη αγροτική οικονομία και κτηνοτροφία.
Συμπληρωματικά ασχολιόντουσαν στις μαστοροδουλειές, όπως του κτίστη, του τσαγκάρη, του σιδερά, του πραματευτή κ.α.
Γεώργιος Ι. Δημόπουλος
Το φτωχικό, γαλήνιο χωριουδάκι
με την παράξενη θολή ομορφιά
κι’ ένα σταχτί κουκλίστικο σπιτάκι,
χαράχτηκε στη σκέψη μου βαθιά.
ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ
Εκεί όπου όλοι θρηνούν,
Δεν ακούγεται ο θρήνος,
ANTONIO PORCHIA
..............................................................
Εν αρχή ην η λύπη
κι ένα τεράστιο στόμα
που ουρλιάζει το χρόνο.
Ύστερα εμφανίστηκαν
κάτι απροσάρμοστα πουλιά
οι ερωβιοί, που ζούσαν μόνο με έρωτα
Γ. Δ. Βέργος
«Κλέφτης» σταφυλιών.
Πλησίαζε η εποχή του τρύγου.
Ήταν Κυριακή πρωί και αφού ο Λιας (τυχαίο όνομα) εκκλησιάστηκε, πήρε στη συνέχεια το δρόμο για το αμπέλι του στην κάπελη, να δει αν έγιναν τα σταφύλια και πότε θα τρυγήσει.
Μπαίνοντας όμως στο αμπέλι τι να ιδεί: Αρκετά κλήματα σπασμένα, σταφύλια κάτω πατημένα, και πολλά αποτυπώματα από παπούτσια (την προηγούμενη μέρα είχε βρέξει και το χώμα ήταν λασπερό).
Στενοχωρήθηκε, θύμωσε, αγρίεψε και άρχισε να μονολογεί.
Που θα μου πας, θα σε βρω και τότε θα τα πούμε.
Ηλία Θ. Χειμώνα ιατρού-υποπτεράρχου ε.α. (1945-2010)
Καλοκαίρι 1957.
Μόλις είχα τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο και είχα δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων. Τότε δεν ήταν ακόμη υποχρεωτική η δωδεκαετής εκπαίδευση και για να γίνει κανείς δεκτός στο Γυμνάσιο (εξατάξιο τότε) έπρεπε να πετύχει στις εξετάσεις που γίνονταν τον Ιούνιο. Είχαμε θερίσει, είχαμε μαζέψει τα αλώνια και τα μπουλούκια ήταν έτοιμα να φύγουν για μαστοριά, το Αυγουστιάτικο ταξίδι.
«Για να ιδείς» μου είπε, «πως βγαίνουν τα λεφτά και να διαβάζεις».
|
 |
||||||||||||||||||
 |
 |
||||||||||||||||||
Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 96 επισκέπτες και κανένα μέλος
