Με την Ιστοσελίδα μας αυτή επιδιώκουμε να έχουμε μια σύγχρονη και άμεση επικοινωνία με τους συμπατριώτες μας Σερβαίους, όπου γης, καθώς και με τους πολλούς και αγαπητούς φίλους του χωριού μας.

Το περιεχόμενο της Ιστοσελίδας δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα από το κατά γενική εκτίμηση σπουδαίο πνευματικό έργο των συμπατριωτών μας Σερβαίων Λογοτεχνών και Συγγραφέων, καθώς και των συνεργατών αρθρογράφων της τοπικής εφημερίδας του Συνδέσμου μας, "Ο Αρτοζήνος", οι οποίοι προσέγγισαν, με συστηματικό και επαγγελματικό θα λέγαμε τρόπο, την Ιστορία και τη Λαογραφία της ιδιαίτερης πατρίδας τους, του χωριού μας.
Ακόμη, μέσω της Ιστοσελίδας μας, θέλουμε να κάνουμε ευρύτερα γνωστή την προσφορά των Σερβαίων στην Κοινωνία και το Έθνος, και να παρουσιάσουμε τις φυσικές ομορφιές του χωριού μας, που, όπως φαίνεται και από τις σχετικές φωτογραφίες, είναι ένα κόσμημα για την ορεινή Αρκαδία.
Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι ευπρόσδεκτα και θα μας βοηθήσουν να κάνουμε τις σελίδες ακόμη καλύτερες.
Προσκαλούμε όλους τους συμπατριώτες και τους φίλους του χωριού, και ιδιαίτερα τους νέους, να υποστηρίξουν με τις ιδέες τους και τη συνεισφορά τους σε κείμενα και φωτογραφικό υλικό, ώστε η Ιστοσελίδα, στο μέτρο του δυνατού, να ανανεώνεται και να εμπλουτίζεται, και να αποτελέσει σημείο αναφοράς ανάμεσα στις Ιστοσελίδες των Πολιτιστικών Συλλόγων.

Σας ευχόμαστε καλή περιήγηση.

Σύνδεσμος Σερβαίων Αρκαδίας

 

 

Θοδωρή Γ. Τρουπή (Γκράβαρη)

Bouno_artozinos
Άποψη του Αρτοζήνου από ΒΔ (από το δρόμο Λευκοχώρι-Λαγκάδια)

 

 

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950, πριν αρχίσει η ερήμωση της υπαίθρου με την ανάπτυξη της αστυφιλίας, οι κάτοικοι του χωριού επιβίωναν στηριζόμενοι στην πρωτόγονη αγροτική οικονομία και κτηνοτροφία.

Συμπληρωματικά ασχολιόντουσαν στις μαστοροδουλειές, όπως του κτίστη, του τσαγκάρη, του σιδερά, του πραματευτή κ.α.

 

Γεώργιος Ι. Δημόπουλος

Το φτωχικό, γαλήνιο χωριουδάκι

με την παράξενη θολή ομορφιά

κι’ ένα σταχτί κουκλίστικο σπιτάκι,

χαράχτηκε στη σκέψη μου βαθιά.

                                                                                                    

             ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ

                                Εκεί όπου όλοι θρηνούν,

                                 Δεν ακούγεται ο θρήνος,

                                     ANTONIO PORCHIA

                                                                                                        ..............................................................

Εν αρχή ην η λύπη

κι ένα τεράστιο στόμα

που ουρλιάζει το χρόνο.

Ύστερα εμφανίστηκαν

κάτι απροσάρμοστα πουλιά

οι ερωβιοί, που ζούσαν μόνο με έρωτα

Γ. Δ. Βέργος 

«Κλέφτης» σταφυλιών.

Πλησίαζε η εποχή του τρύγου.

Τρύγος: Η κρισιμότερη στιγμή!

 

Ήταν Κυριακή πρωί και αφού ο Λιας (τυχαίο όνομα) εκκλησιάστηκε, πήρε στη συνέχεια το δρόμο για το αμπέλι του στην κάπελη, να δει αν έγιναν τα σταφύλια και πότε θα τρυγήσει.

Μπαίνοντας όμως στο αμπέλι τι να ιδεί: Αρκετά κλήματα σπασμένα, σταφύλια κάτω πατημένα, και πολλά αποτυπώματα από παπούτσια (την προηγούμενη μέρα είχε βρέξει και το χώμα ήταν λασπερό).

Στενοχωρήθηκε, θύμωσε, αγρίεψε και άρχισε να μονολογεί.

Που θα μου πας, θα σε βρω και τότε θα τα πούμε.

Ηλία Θ. Χειμώνα ιατρού-υποπτεράρχου ε.α. (1945-2010)

skalosia 314Καλοκαίρι 1957.

 Μόλις είχα τελειώσει το Δημοτικό Σχολείο και είχα δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων. Τότε δεν ήταν ακόμη υποχρεωτική η δωδεκαετής εκπαίδευση και για να γίνει κανείς δεκτός στο Γυμνάσιο (εξατάξιο τότε) έπρεπε να πετύχει στις εξετάσεις που γίνονταν τον Ιούνιο. Είχαμε θερίσει, είχαμε μαζέψει τα αλώνια και τα μπουλούκια ήταν έτοιμα να φύγουν για μαστοριά, το Αυγουστιάτικο ταξίδι.

Ο πατέρας μου, πρωτομάστορας από τότε που πέθανε ο μεγαλύτερος αδελφός του Αγγελής, το καλοκαίρι του 1953, αποφάσισε να με πάρει μαζί του μαστορόπουλο, μέχρι να ανοίξουν τα σχολεία 

«Για να ιδείς» μου είπε, «πως βγαίνουν τα λεφτά και να διαβάζεις».

Γεώργιος Σχίζας (Αρφάνης)
Διάβασε τούτο το χαρτάκι βρε φτωχό μου εγγονάκι,
του παππούλη το φαρμάκι όταν ήτανε παιδάκι,
σαν μικρό σαλιγκαράκι στης μανούλας το κορμάκι. 
Πως ξεκίνησε η ζωή θα σου τα πει τούτο το χαρτί.
Περπατούσαμε μαζί με μια γιδούλα με σκοινί,
Η μανούλα με τα μαύρα που αχε την κάψει λαύρα.
Τα φορούσε για τον άντρα, που σκοτώθη μεσ΄ στη λαύρα,
στην κορυφή μεσ΄στο Μπιζάνι, με τους Τούρκους του Οσμάνη.

Νίκου Τρουπή (Γκράβαρη)
29-1-11 2 Korifes Artozinou-Xal. bounouΤα πιο παλιά χρόνια, πολλοί Σερβαίοι είχαν χωράφια που τα καλλιεργούσαν στο βουνό "Αρτοζήνος", με τις πολλές λάκες,  αλλά και σε άλλες περιοχές, που τους είχαν δόσει και ανάλογα ονόματα:
Λυκουρεσαίικα, Αραχωβίτικα, Ψαραίικα κλπ. 
Τα όρια πολλών χωραφιών στον Αρτοζήνο, όπως οι περιοχές:
Αγιάννηδες, Αγιώργηδες, Τσουκαλά Χαλικόβρυση κλπ.,
έφταναν λίγα χιλιόμετρα από την Δημητσάνα.
Στη Χαλικόβρυση τα χωράφια ήσαν πολύ καλά γιατί ήσαν ποτιστικά.
Στη συνέχεια της Χαλικόβρυσης είναι τα Μουτριτζιά που είναι τα Σχιζαίικα χωράφια.

Χρήστου Ι. Μαραγκού 

Με την ευκαιρία της  Κυριακής 18ης Ιουνίου 2023, ημέρα που είναι αφιερωμένη στον «πατέρα» (τρίτη Κυριακή Ιουνίου κάθε έτους) σκέφτηκα να γράψω και εγώ λίγα λόγια, για τους πατριώτες μας Σερβαίους πατεράδες και να τους ευχηθώ «χρόνια πολλά».   Σχετικά  με  την καθιέρωση της ημέρας του πατέρα,  καθώς και ειδική ανάλυση  της έννοιας  «πατέρας»,  έγραψαν στην ιστοσελίδα μας δύο αξιόλογοι πατριώτες, ο Βασίλης Κ. Σχίζας και ο Αθανάσιος Κ. Γκούτης.  Τα άρθρα τους θα συνδεθούν  στο τέλος   αυτού του άρθρου (κλικ), ώστε ο επισκέπτης να μπορεί συγχρόνως να διαβάσει και τα 3 άρθρα,  ύμνο στο γεννήτορα πατέρα!

Για τους Σερβαίους πατεράδες, την αξιοσύνη τους, την εργατικότητά τους, την πατρική τους στοργή κλπ,  θα μπορούσε κάποιος να γράψει πάρα πολλά πράγματα. Εγώ θα περιοριστώ σε λίγα,  από αυτά που θυμάμαι και  έχω ζήσει, κυρίως  στο χωριό μας.  Θα επικεντρωθώ  ιδιαίτερα  στον καθημερινό τους αγώνα  και  τη σκληρή  δουλειά,  ώστε να  προσφέρουν  στην οικογένεια   τους,  ότι  μπορούσαν καλύτερο.

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Γιορτή του Πατέρα  
  2. Παιδεία-Πατέρας
  3. Αγροτικός γιατρός Σέρβου 1963
  4. Γιατί πεθαίνουμε αιφνίδια και πριν έλθει η ώρα μας;
  5. Τι να σου πρωτοθυμηθώ καημένο μου "Λαγκάδι"
  6. Στου Κάκαβα για … σπάρτο !
  7. Αναμνήσεις από Λαγκάδια: Τα κεράσια της "τσικούλας".
  8. Τα πετροκέρασα. Αναδρομικές "παράνομες" αναμνήσεις.
  9. Τα φραγκόσυκα!.. Ι. Στ. Βέργου
  10. Σερβιώτισσες υφάντρες

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Login Form

Εικόνες από το χωριό

Audio Player

Δευτέρα
6
Ιουλίου
2026
Ανατ.: 06.04
Δύση: 21.00
Σελήνη
21 ημερών
Αρχίππου, Φιλήμονος, Ονησίμου
1827
Υπογράφεται η συνθήκη του Λονδίνου, με την οποία καθορίζεται η αυτονομία της Ελλάδος.
1829
Ο Βάσος Μαυροβουνιώτης αποκρούει με επιτυχία στον Άγιο Ιωάννη της Χασιάς επίθεση των Τούρκων.
1913
Ο Ελληνικός Στρατός απελευθερώνει το Κάτω Νευροκόπι.
1921
Το 3ο Σώμα Στρατού εισέρχεται στο Δορύλαιον ενώ η διοίκηση της Στρατιάς εγκαθίσταται στην Κιουτάχεια.
Η τουρκική εθνοσυνέλευση μεταφέρει τα αρχεία της στην Καισάρεια, επειδή ο Ελληνικός Στρατός προελαύνει προς το εσωτερικό.

Who's Online

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 141 επισκέπτες και κανένα μέλος

Ο Καιρός στο χωριό

Κλικ ΕΔΩ

 

 

diavgeia_s

Κλικ στην πιο κάτω ιστοσελίδα:

https://et.diavgeia.gov.gr/f/gortynia/