Όπως έχω περιγράψει και σε άλλο άρθρο, στο χωριό μας τις Απόκριες έσφαζαν σχεδόν όλοι τα γουρούνια τους και υπήρχε ένας ιδιαίτερος χαρακτήρας σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Μετά την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, που άνοιγε το Τριώδιο, τη Δευτέρα το πρωί συγκροτούνταν ομάδες πατριωτών 4-5 ανδρών, που αναλάμβανε το έργο. 

 Πριν από όλα έβαζαν το λεβέτι (καζάνι) στη φωτιά, ώστε  να βράσει το νερό. Στη συνέχεια έσφαζαν το γουρούνι και η πρώτη τους δουλειά ήταν να βγάλουν το καρύδι (το πάνω μέρος του λάρυγγα) και να το ρίξουν στα κάρβουνα να ψηθεί.

 Ηλία  Θ. Χειμώνα (1945-2010)

 Οι Απόκριες αρχίζουν την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου (αρχή Τριωδίου) και διαρκούν τρεις εβδομάδες.

Προηγούνται της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής. Επειδή συνδέονται χρονικά με το Πάσχα είναι περίοδος κινητή. 

Κάθε βράδυ σε κάποιο σπίτι της κάθε γειτονιάς στο χωριό μας, άρχιζε τραγούδι και χορός.

Η ονομασία προέρχεται από την τελευταία ημέρα που επιτρέπεται η κρεατοφαγία (από+κρέας), την Κυριακή των Απόκρεω.

 Θ. Γ. Τρουπή (Γκράβαρη)

 Φλεβάρης του 1956 στα Λαγκάδια με βαρυχειμωνιά και πολλά χιόνια. Είχε μπει το Τριώδιο με τις γουρνοσφαξιές και έπρεπε σώνει και καλά, ως μαθητές του Γυμνασίου, να πάμε την Κυριακή της Αποκριάς στο χωριό, να παραβρεθούμε στους βραδινούς χορούς της κάθε γειτονιάς και πολύ περισσότερο ν΄απονηστέψουμε. 

Παρότι ο καιρός ήταν "μαύρος και άραχνος" και ψηλοχιόνιζε μαζί με αέρα, ποιος ήταν δυνατόν να μας αποτρέψει ώστε "να καθίσουμε στα αβγά μας". Βέβαια την πρωτοβουλία την είχαν τα μεγάλα παιδιά.

Εγώ ήμουν υπό την υψηλή κηδεμονία του ξαδέλφου μου του Χρήστου του Δημητρόπουλου που μέναμε στο ίδιο δωμάτιο, ο οποίος πήρε την απόφαση να πάμε στο χωριό μόλις σχόλασε το Γυμνάσιο ημέρα Σάββατο στις 12 η ώρα το μεσημέρι.

Του προέδρου του Συνδέσμου Ι. Κ. Μπόρα

Μοναδικό και ανεκτίμητο στολίδι του χωριού μας είναι ο περικαλλής Ιερός Ναός «Η κοίμηση της Θεοτόκου», όπως ολοκληρώθηκε με τις προσθήκες του κωδωνοστασίου, πρόναου και την επέκταση της πλατείας.

Μεγαλοπρεπής ορθώνεται, στο κέντρο του χωριού, στην πλέον περίβλεπτη και δεσπόζουσα θέση με απεριόριστη πανταχόθεν θέα, κυρίως προς τα δυτικά.

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950 οι συνθήκες ζωής, συγκρινόμενες με τις σημερινές ανέσεις, ήσαν πολύ δύσκολες.Ο πολιτισμός δεν είχε φθάσει στο χωριό, δεν υπήρχαν εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλέφωνα, ηλεκτρισμός και αμαξητός δρόμος.Μετά τη συμφορά και κατάρα του εμφυλίου, σιγά-σιγά άρχισε η ανασυγκρότηση του Κράτους με έργα υποδομής που η χρηματοδότησή τους ήταν προβληματική. (Ο προϋπολογισμός του κράτους για πολλά χρόνια έκλεινε με Αμερικανική βοήθεια, με ότι αυτό συνεπαγόταν…).