Πηγή ;   Ιστοσελίδα  https://eleftheriaonline.gr/

Το υλικό προέρχεται από την εκπομπή «Παρασκήνιο» και το αφιέρωμα (26') στον 5ο Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού, που πραγματοποιήθηκε στα Λαγκάδια Γορτυνίας, τον Ιούλιο του 1978. 

Η εκπομπή προβλήθηκε από την ΕΡΤ, στις 16 Αυγούστου 1978.

Δημοσιογραφική επιμέλεια: Δημήτρης Γκιώνης. Σκηνοθεσία: Τάκης Χατζόπουλος. Παραγωγή: Cinetic.

Επίσης, η σειρά ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας τη χαμένη εικόνα», παραγωγής 1990, από τη Cinetic για την ΕΤ2, σε επεισόδιο που ήταν αφιερωμένο στον μεγάλο ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη και προβλήθηκε στις 13 Ιουνίου 1991, συμπεριέλαβε αποσπάσματα από το παλαιό αρχειακό υλικό (απ’ όπου και το βίντεο της παρούσας ανάρτησης).

Στα πλάνα διακρίνονται ο μουσικολόγος Σίμων Καράς (1903-1999), Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής, ο Λαγκαδινός θεατρικός συγγραφέας Παναγιώτης (Πάκης) Καγιάς (1901-1987) και ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης (1910-1989), μέλη της Κριτικής Επιτροπής, ο Λαγκαδινός λογοτέχνης και συγγραφέας Χρήστος Γ. Νικήτας “Στρατολάτης” (1916-1992), εμπνευστής, πρωτεργάτης και θεμελιωτής του Διαγωνισμού, ο Γορτύνιος οργανοπαίκτης του κλαρίνου Γιάννης Πολύδερας “Μπρουκλόγιαννης” (1934-2024), επικεφαλής της Ορχήστρας του Διαγωνισμού, ο Παναγιώτης Σαβούρδος, από τον Αγ. Πέτρο Κυνουρίας, διαγωνιζόμενος στην ερμηνεία δημοτικού τραγουδιού, κ.ά.

Για την επίσκεψή του στα Λαγκάδια και στον Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού, ο Γιάννης Τσαρούχης δήλωσε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Αυτός ο Διαγωνισμός έχει πολύ μεγάλη σημασία και πρέπει να γίνει γνωστός και να επισημοποιηθεί για κάθε χρόνο. Αν είμαστε Έλληνες, είμαστε χάρη στη μουσική μας και στον χορό μας και στο τραγούδι μας, γιατί όλα τ’ άλλα τα καταστρέψαμε.

Είμαι βαθύτατα συγκινημένος από αυτή την εορτή. Ήρθα επίτηδες για τον Διαγωνισμό. Είναι καταπληκτικό ότι υπάρχει τόσο πολύς πλούτος. Τα Λαγκάδια είναι ένα πολύ ωραίο μέρος. Και μόνο για να δει κανείς τα Λαγκάδια, αξίζει τον κόπο να ’ρθει εδώ. Συνδυασμένο με την εορτή είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον!»

 

(Θ.Γ.Τ)


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το 1952 εκδηλώθηκε επιδημία τύφου στο χωριό. Οι υγειονομικές αρχές τότε θεώρησαν σαν αιτία της μόλυνσης τις κορύτες στις βρύσες και στα πλαίσια των έργων εξυγίανσης αντικατέστησαν τις καλαίσθητες πέτρινες πελεκητές κορύτες με ακαλαίσθητους μεταλλικούς σωλήνες. Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι το νερό θα μπορούσε να είχε μολυνθεί από το πέρασμά του κάτω από αυλές και σπίτια, αφού οι βρύσες ήταν σε σημείο χαμηλότερο από τα σπίτια. Το υδραγωγείο που έφερε καθαρό νερό από την Κοκκινόβρυση έγινε αργότερα, το 1959.