.
Ο αείμνηστος πατριώτης λογοτέχνης, Θοδωρής Κ. Τρουπής , με πλουσιότατο λογοτεχνικό έργο, περιγράφει με κάθε λεπτομέρεια και παραστατικό τρόπο, το πως οι Σερβαίοι περίμεναν και γιόρταζαν το Πάσχα, τον 20ο κυρίως αιώνα.
Στο άρθρο που ακολουθεί αναφέρεται στα ήθη και έθιμα των πατριωτών, ιδιαίτερα την Μεγάλη Παρασκευή, το Μεγάλο Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
| (ΧΙΜ) |
Τον Φεβρουάριο 1956 έριξε τόσο χιόνι που έκλεισε ο δρόμος και το χωριό αποκλείσθηκε από το υπόλοιπο κόσμο για εβδομάδες. Οι «σάκκινες» με το αλεύρι στα μαγαζιά τελείωσαν και ο κόσμος άρχισε να μην έχει ψωμί. Ο τότε πρόεδρος της Κοινότητας Γιώργης Δάρας (Γιώκο-Ντάρας) τηλεφώνησε στο Νομάρχη και του είπε «πεθαίνουμε απαξάπαντες. Ανάγκη να μας στείλετε κατεπειγόντως άλευρα. Μη βραδύνετε». Η νομαρχία ανταποκρίθηκε και την άλλη ημέρα ήρθε ένα ντακότα και έριξε αλεύρι και σιτάρι στα χωράφια, στην απάνω μεριά του χωριού, από τη Ζευγολατίτσα μέχρι το σπίτι του Γιωργιού.
