Στα παραμύθια σου γιαγιά—πλάι στο τζάκι πως θυμάμαι—
Πάντα νικούσανε οι καλοί, οι δυνατοί!
‘Επαιρνε  ο νιος την κοπελιά — πότε ήταν κόρη Βασιλιά,
 πότε ψαρά ή πραματευτή —
...Κι εκείνοι ζούσανε καλά, κι εμείς...καλύτερα περνάμε.

Στα παραμύθια σου, γιαγιά — πέλαγα γαλανά δυό μάτια —
Καράβια αρμένιζαν... Τι δράκοι  φοβεροί,
και μάγισσες, που κλέβανε παιδιά — σιγά καρδιά —
Γινόμουνα η λυγερή,
που μ’ οδηγούσε ο νικητής, σε κάστρα και παλάτια...

Μας γέλασε, γιαγιά, η ζωή...! — πόσο γι’ αυτό πονάμε —
Ψέμα πικρό οι καλοί... Οι δυνατοί!
Πέταξαν τα όνειρα πουλιά, και δεν ακούγεται μιλιά,
σαν το ρωτάμε το «γιατί»....

Στα παραμύθια όλα καλά, γιαγιά...—Πως σε θυμάμαι—

Μαρία Παναγοπούλου
από τη Συλλογή "Γεύση Χρόνου"
'Εκδοση 1972.

 (ΧΔ)