Από την ποιητική συλλογή της Μαρίας Παναγοπούλου «Ρανίδες», Αθήνα 1990.

.

                             Ρανίδες

Τις έχω μετρήσει:

.

Πέρλες στου φράχτη το συρματόπλεγμα

μετά τη βροχή.

Στου λιβαδιού την πρωινή δροσιά διαμάντια.

Δύναμη στων Θεοφανείων τον αγιασμό.

Αλμύρα στο κορμί του έφηβου στη παραλία.

Καημό στα δάκρυα του μαλωμένου παιδιού.

Ευωδιά στην ακολουθία του Πάσχα.

Πίστη στον ιδρώτα του διωκόμενου της δικτατορίας.

Ελπίδα στο αίμα της μετάγγισης.

.

Κι αδιάκοπα τις μετρώ -γεύση ζωής-

στον ουρανίσκο.

...................................................................................

.

                          Πρώτες ύλες

.

Στέναξε ο ποιητής και βγήκε Α γ ά π η.

Χαμόγελα τη μοίρασαν στους περαστικούς τα παιδιά.

Χοροί γιορτής ανοίχτηκαν στα σταυροδρόμια.

Με τζήν μπουφάν

και παντελόνι ξεθωριασμένο χόρευε ο Χριστός!

.

Στο βραδινό δελτίο ειδήσεων

δεν αναφέρθηκε ούτε ένας σκοτωμός.

Μίλησαν για δεκάδες εφευρέσεις!

.

Στέναξε πάλι ο ποιητής.

Κι ο στεναγμός,

κούπες κρασί κεράστηκε στο πανηγύρι.

.

(ΧΙΜ)